\nHistoria klasycznego Mini rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w g\u0142owie genialnego projektanta Alec Issigonisa. Nie mia\u0142 \u015bcian obwieszonych dyplomami z olimpiad matematycznych, a matematyk\u0119 uznawa\u0142 za “wroga ka\u017cdego tw\u00f3rczego cz\u0142owieka”, ale bogactwem swoich pomys\u0142\u00f3w, entuzjazmem i bezkompromisowo\u015bci\u0105 wci\u0105\u017c motywowa\u0142 sw\u00f3j zesp\u00f3\u0142 do maksymalnego wysi\u0142ku.<\/p>\n
Issigonis by\u0142 w latach 50 ubieg\u0142ego wieku, zast\u0119pc\u0105 dyrektora technicznego fabryki Austin Longbridge. W roku 1956 Leonard Lord, prezes fabryki samochod\u00f3w British Motor Corporation (BMC) nam\u00f3wi\u0142 go do opracowania zupe\u0142nie nowego i innowacyjnego pojazdu. Nowy samoch\u00f3d mia\u0142 by\u0107 mniejszy ni\u017c wszystkie modele produkowane w BMC, ale jednocze\u015bnie zapewnia\u0107 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 miejsca dla czterech os\u00f3b i ich baga\u017cu. Odpowiedni\u0105 moc mia\u0142y zapewni\u0107 cztery cylindry silnika, kt\u00f3ry firma zacz\u0119\u0142a w\u0142a\u015bnie produkowa\u0107. Model mia\u0142 si\u0119 tak\u017ce wyr\u00f3\u017cnia\u0107 w\u0142a\u015bciwo\u015bciami jezdnymi.<\/p>\n
Issigonis zadba\u0142 o efektywne wykorzystanie wn\u0119trza pojazdu dzi\u0119ki przeniesieniu nap\u0119du na przedni\u0105 o\u015b i poprzecznemu monta\u017cowi silnika z przodu oraz umieszczeniu skrzyni bieg\u00f3w bezpo\u015brednio pod jednostk\u0105 nap\u0119dow\u0105. \u0141\u0105czna d\u0142ugo\u015b\u0107 nowego pojazdu wynosi\u0142a 3 m i 5 cm.<\/p>\n
Ju\u017c 4 kwietnia 1959 r. zjecha\u0142 z linii produkcyjnej Austin w Longbridge pierwszy klasyczny Mini. Dok\u0142adnie rzecz bior\u0105c by\u0142 to Austin Seven. Po oko\u0142o pi\u0119ciu tygodniach zjecha\u0142 drugi z bli\u017aniak\u00f3w: 8 maja opu\u015bci\u0142 lini\u0119 produkcyjn\u0105 w fabryce Morris w Oksfordzie pierwszy Morris Mini-Minor. Te dwa modele zosta\u0142y zaprezentowane publiczno\u015bci po raz pierwszy 26 sierpnia 1959 r. Pomimo r\u00f3\u017cnego pochodzenia Austin Seven i Morris Mini-Minor by\u0142y w zasadzie identyczne, a r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 tylko krat\u0105 ch\u0142odnicy, ko\u0142pakami i kolorami nadwozia. Produkcj\u0119 w obu zak\u0142adach kontynuowano przez dziesi\u0119\u0107 lat z tym, \u017ce model z Longbridge od 1962 roku nosi\u0142 nazw\u0119 Austin Mini.<\/p>\n
Ju\u017c od pierwszych lat produkcji klasycznego Mini zacz\u0119to tworzy\u0107 jego warianty specjalne. Na bazie przed\u0142u\u017conego podwozia w 1960 r. powsta\u0142o przeszklone kombi, kt\u00f3re zacz\u0119to produkowa\u0107 pod nazw\u0105 Morris Mini Traveller i Austin Seven Countryman. Ju\u017c w nast\u0119pnym roku z linii fabrycznej zjecha\u0142 Mini Pick-up. W drugiej po\u0142owie 1961 roku powsta\u0142 wariant, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 sportow\u0105 legend\u0105: Mini Cooper. Ale to ju\u017c inna historia ….<\/p>\n
John Cooper i historia sukcesu Mini w sportach motorowych<\/strong> John Cooper by\u0142 jedn\u0105 z najbardziej szanowanych osobisto\u015bci w sporcie motorowym – jako zawodnik, a jeszcze w wi\u0119kszym stopniu, jako konstruktor. Wraz z ojcem za\u0142o\u017cy\u0142 w 1946 roku Cooper Car Company i rozpocz\u0105\u0142 produkcj\u0119 samochod\u00f3w wy\u015bcigowych. Charles i John Cooper w 1955 roku stworzyli koncepcj\u0119 samochodu wy\u015bcigowego z silnikiem przed tyln\u0105 osi\u0105. W latach 1959 i 1960 samochody Cooper zdoby\u0142y tytu\u0142 mistrza \u015bwiata Formu\u0142y 1 dla kierowcy i zespo\u0142u. Koncepcja okaza\u0142a si\u0119 tak skuteczna, \u017ce \u200b\u200bwkr\u00f3tce silnik przed tyln\u0105 osi\u0105 zacz\u0105\u0142 by\u0107 montowany we wszystkich samochodach Formu\u0142y 1. DO dzi\u015b nic nie zmieni\u0142o si\u0119 w tym wzgl\u0119dzie.<\/p>\n John Cooper i Alec Issigonis z czasem stali si\u0119 dobrymi przyjaci\u00f3\u0142mi, mimo \u017ce konkurowali ze sob\u0105 w wielu zawodach. Ich kontakt mia\u0142 tak\u017ce charakter profesjonalny: Cooper Car Company kupowa\u0142a silniki od BMC.<\/p>\n Cele obu projektant\u00f3w dotycz\u0105ce Mini by\u0142y pocz\u0105tkowo rozbie\u017cne: Issigonis stara\u0142 si\u0119 przede wszystkim stworzy\u0107 pojazd codziennego u\u017cytku, Cooper za\u015b zachwyca\u0142 si\u0119 potencja\u0142em sportowym zwinnego ma\u0142ego samochodu. W 1959 roku Cooper wystawi\u0142 pierwszego Mini Cooper prowadzonego przez kierowc\u0119 Roya Salvadoriego na tor w Monzy. I odni\u00f3s\u0142 sukces: Salvadori pokona\u0142 dystans ponad godzin\u0119 szybciej ni\u017c kolega Reg Parnell w Astonie Martinie DB4.<\/p>\n Cooper zmotywowany pierwszym sukcesem zaproponowa\u0142 zbudowanie modelu GT bazuj\u0105cego na Mini. I mimo pocz\u0105tkowego sceptycyzmu Issigonisa George Harriman, szef BMC zdecydowa\u0142 si\u0119 na wyprodukowanie ma\u0142ej serii modelu Cooper Mini o mocy 55 KM w ilo\u015bci 1000 sztuk. W modelu tym zmodyfikowano silnik, dzi\u0119ki czemu oddawa\u0142 do dyspozycji kierowcy o 21 koni mechanicznych wi\u0119cej ni\u017c pierwowz\u00f3r.<\/p>\n Mini Cooper rozwija\u0142 maksymaln\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 oko\u0142o 130 km\/h. Prze\u0142o\u017cenia zosta\u0142y przystosowane do sportowego potencja\u0142u silnika, przy przedniej osi dodano hamulce tarczowe.<\/p>\n Sukces szybko przekona\u0142 tak\u017ce Issigonisa. Dlatego po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0142y z Johnem Cooperem i rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nad dalszym wzmocnieniem silnika. Mini Cooper S otrzyma\u0142 jednostk\u0119 nap\u0119dow\u0105 o pojemno\u015bci 1071 cm3, tu\u017c poni\u017cej granicy 1100 cm3, czyli obowi\u0105zuj\u0105cego limitu w klasie, do kt\u00f3rej zosta\u0142 zakwalifikowany. Moc maksymalna 70 KM osi\u0105ga\u0142 przy poziomie 6 200 obr.\/min. Wersja ta otrzyma\u0142a tak\u017ce mocniejsze hamulce.<\/p>\n Sensacj\u0119 przyni\u00f3s\u0142 rok 1962. Fi\u0144ski kierowca Rauno Aaltonen i jego Mini Cooper S wyprzedzi\u0142 wszystkich pot\u0119\u017cniejszych konkurent\u00f3w i znalaz\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce stawki. Zaledwie trzy kilometry przed met\u0105 Rauno \u017ale oceni\u0142 zakr\u0119t i Mini wykona\u0142o salto. W kolejnym roku Aaltonen ju\u017c nie pope\u0142ni\u0142 b\u0142\u0119du i wygra\u0142 w swojej klasie, ko\u0144cz\u0105c na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej.<\/p>\n Najlepsze jednak dopiero mia\u0142o nadej\u015b\u0107. Zim\u0105 1963\/64 Mini Cooper S by\u0142o wyra\u017anie mocniejsze od konkurencji. Gdy po obfituj\u0105cych w dramatyczne wydarzenia wy\u015bcigach Paddy Hopkirk doprowadzi\u0142 Mini do celu i zdoby\u0142 pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej, ten ma\u0142y samoch\u00f3d praktycznie z dnia na dzie\u0144 sta\u0142 si\u0119 legend\u0105 rajd\u00f3w samochodowych.<\/p>\n Rok p\u00f3\u017aniej zwyci\u0119stwo powt\u00f3rzy\u0142 fi\u0144ski pilot Timo M\u00e4kinen z kierowc\u0105 Paulem Easterem. Byli oni jedyn\u0105 za\u0142og\u0105, kt\u00f3ra dotar\u0142a do celu bez punkt\u00f3w karnych, mimo fatalnej pogody na torze. W tamtym roku zawody uko\u0144czy\u0142o tylko 35 z 237 zarejestrowanych pojazd\u00f3w, w tym trzy Mini Coopery S.<\/p>\n Kolejny rok by\u0142 rokiem hat-tricka, kiedy Timo M\u00e4kinen, Rauno Aaltonen i Paddy Hopkirk triumfowali plasuj\u0105c si\u0119 na trzech pierwszych miejscach. Potem jednak dosz\u0142o do wielkiego rozczarowania, gdy komisja konkursowa zdyskwalifikowa\u0142a wszystkie trzy samochody, poniewa\u017c ich dodatkowe, przyciemnione reflektory nie by\u0142y do ko\u0144ca zgodne z zasadami homologacyjnymi.<\/p>\n Opinia publiczna mimo to nadal zachwyca\u0142a si\u0119 trzema kierowcami Mini: Hopkirkiem, Aaltonenem i M\u00e4kinenem. Mimo wykluczenia zostali okrzykni\u0119ci “trzema muszkieterami” Rajdu Monte Carlo. Rok p\u00f3\u017aniej Rauno Aaltonen po raz trzeci doprowadzi\u0142 Mini Coopera S na pierwsze miejsce w Monte Carlo. Tym razem bez p\u00f3\u017aniejszych komplikacji.<\/p>\n Klasyczne Mini i nowoczesne MINI: reinkarnacja legendy na prze\u0142omie tysi\u0105clecia<\/strong> Oryginalne Mini produkowano przez 41 lat, do 2000 roku. Sprzedano w sumie ponad 5,3 mln egzemplarzy tego modelu. Prze\u0142om tysi\u0105clecia by\u0142 momentem narodzin nowoczesnego MINI pod skrzyd\u0142ami BMW Group, inspirowanego klasycznymi proporcjami i elementami konstrukcyjnymi Mini, jednak z bardzo zaawansowan\u0105 technologi\u0105, nap\u0119dem, podwoziem i wyposa\u017ceniem. Pierwsz\u0105 wersj\u0105 wprowadzon\u0105 w 2001 roku by\u0142 MINI Cooper. Pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, premier\u0119 mia\u0142a druga generacja wsp\u00f3\u0142czesnego MINI. zaprezentowana oficjalnie 18 listopada 2006 – w dzie\u0144 setnych urodzin nie\u017cyj\u0105cego Sir Aleca Issigonisa.<\/p>\n <\/p>\n
\nGdy Alec Issigonis pokaza\u0142 swojemu partnerowi biznesowemu i przyjacielowi Johnowi Cooperowi szkice Mini, ten sportowy czarodziej zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce koncepcja ekonomicznego samochodu kompaktowego mog\u0142a stanowi\u0107 baz\u0119 dla obiecuj\u0105cego samochodu sportowego. Zatem projektowanie sportowego Mini zacz\u0119\u0142o si\u0119 zanim jego wersja podstawowa wesz\u0142a na rynek.<\/p>\n
<\/a>\n\t\t\t<\/dt><\/dl>