Crash

Myślę, że każdemu mistrzowi kierownicy rowerowej zdarzyło się być poniesionym przez narowistego rumaka. Ja jako bardzo ostrożny i prawy driver mam na koncie nieliczne kraksy. Ale zawsze to coś.

1. Pierwsza kraksa jaką pamiętam miała miejsce na ogródkach działkowych. Ścigałem się kolegą jadącym na Pelikanie. Ponieważ byłem wtedy ołnerem prawdziwie sportowej torpedy (Pudelka) pozwalałem sobie na łamanie przepisów co rusz.
I właśnie na jednym z zakrętów kierowca Pudelka zajechał Pelikanowi drogę. Kraksa wzbiła w powietrze chmurę kurzu przez którą można było zobaczyć kierowcę Pudelka uciekającego z miejsca wypadku. Kierowca nie uciekł jednak daleko, został wkrótce zatrzymany przez tatę

2. Było to w okresie mojej fascynacji motorowerami. Ponieważ nie miałem jeszcze co marzyć o Romeciku czy chociażby Komarku, postanowiłem przerobić rower na motorower i już Do przerobienia roweru "Junior" na motorower potrzebujemy:
-roweru "Junior"
-pustej puszki po Coca Coli
-kierowcy kamikadze
Przeróbka:
Bierzemy rower typu "Junior" wkładamy między przedni widelec a koło zgiętą puszkę po Coca Coli.
Efekt:
Rower wydaje miły dźwięk motoroweru trzymanego na wysokich obrotach. Nadaje się do lansu jak i do wyścigów ::
Tak przygowtowanym rowerem ruszyłem w trasę. Żeby rower był bardziej motorowerowy przyśpieszyłem do prędkości około 35kmh przy której dźwęk był bardzo donośny i głęboki. I w chwili największej głębi dźwięku puszka zaklinowała się między kołem a widelcem powodując nagłe zatrzymanie tego pierwszego Trochę się posiniaczyłem i podrapałem po kolanach ale mimo, że fiknąłem niezłego kozła na asfalcie to nic wielkiego mi sie nie stało

3. Postanowiłem szybko odebrać zdjęcia od fotografa. Wsiadłem na rower i popędziłem do niego w środku zimy. Lód niesamowity. Aleksandrów nie jest tak odśnieżany jak Łódź więc szklanka jest i na chodnikach i na drodze. Znając moje możliwości jako kierowcy roweru pozwoliłem sobie na drifty i ślizgi. Oczywiście pod całkowitą kontrolą. Sprawa się skomplikowała gdy odebrałem juz od fotografa zdjęcia i przez zapomnienie o zwykłej torebce musiałem je trzymać w jednej ręce a drugą kierować. I wtedy to właśnie, nawet nie na odcinku specjalnym ale zwykłej oblodzonej dojazdówce rower zniknął spod mojej dupci To było tak nagłe, że nawet nie zareagowałem. Niestety walnąłęm łbem o lód (dzieki Ci Panie za czapkę, którą miałęm na głowie) Oczywiście pozbierałem się szybko z chodnika bo ja klasę zachowuję do końca Bolał mnie jednak później posępny czerep

więcej grzechów nie pamiętam

teraz Wy się przyznajcie do swoich wyczynów



[ wiadomość edytowana przez: Wilu dnia 2005-04-21 20:01:09 ]

Pierwszy powazniejszy upadek byl na moim BMX, jechalem sobie rozpedzony po ulicy, a ze trwaly jakies roboty drogowe to byla cala w piasku, zblizalem sie do zakretu, postanowilem nie zwalniac i jak w niego weszlem to wszystkie kola stracily przyczepnosc, zaczalem sunac po asfalcie az do momentu wpadniecia do przydroznego rowu. Efektem bylo sporo otarc.

Jechalem w nocy na Giancie, po niezbyt dobrej drodze, dookola wiele dziur. Mialem na liczniku okolo 35km/h i nagle przedemna wylonila sie okropna wyrwa, nie moglem nic zrobic jak tylko w nia wjechac. Przednie kolo zatrzymalo sie w sekundzie a ja najpierw zsunalem sie z siadelka, obilem o rame swoje "skarby" a pozniej wylecialem przez kierownice. Nie podnosilem sie przez 5 min bo myslalem, ze nie zyje

Lato, Zalew Zemborzycki, jechalem droga prowadzaca nad sama skarpa, byla piekna pogoda wiec podziwialem krajobrazy, nagle zauwazylem, ze czesc drogi obsunelo sie do wody, bylem za blisko zeby hamowac, chcialem to ominac ale sie nie udalo, poszybowalem na dol, byl wtedy niski poziom wody wiec wyladowalem na piasku. Skarpa miala kolo 4m. Zemna i z rowerem nic sie nie stalo .

mój najpoważniejszy upadek nie był tyle bolesny co powstanie z gleby. przejeżdżając przez dosyć głęboki rów, źle wymierzyłem i ległem we wspomnianym rowie w gąszczu metrowych pokrzyw. w dodatku byłem w krótkich spodenkach i koszulce na ramiączka i bez rękawiczek, a podnieść musiałem się sam. kuźwa ale bedę to długo pamiętał.
a przypomniałem sobie jeszcze jak byłem młodym chłpaczkiem miałem jubilata, taki składak na dużych kołach, jeździł bardzo szybko. jechałem po chodniku, nagle z jakiejś bramy wybiegł pies i jak to one mają w zwyczaju zaczął za mną biec i szczekać. więc ja na pedały z całej siły odwracając się czy mnie nie dogania. w pewnej chwili z bramy wyjechał fiat 126p. ja wylądowałem na dachu malucha, szyba się zbiła a widelec cofnął się sporo.

pozdrawiam


[ wiadomość edytowana przez: MARCIN_RADOM dnia 2005-04-22 13:12:50 ]

Lat temu 20 -25 jeździłem dużo bo 400-500 km tygodniowo . Co prawda do żadnego klubu nie należałem , ale ścigałem się po różnych wyścigach dla niestowarzyszonych , a poza tym po prostu to lubiłem ( teraz dalej lubię , ale i lata już nie te i czasu jakby mniej ) W każdym razie - jak wynika z rachunku prawdopodobieństwa - przy takich przebiegach - i kraks było proporcjonalnie dużo .
Najbardziej dramatyczna przytrafiła mi się gdy wracałem do Krakowa z Zakopanego . Zjeżdżałem sobie z Lubnia ( taka duża góra pomiędzy Rabką , a Pcimiem . Rower szosowy z góry osiąga tam miejscami 80 km/h .W którymś momencie droga prowadzi tam skrajem lasu . Było to może godzinę po burzy , jaka przeszła nad tym terenem i wszędzie droga była już sucha i czysta , ale akurat tam na całą jezdnię wychodził jęzor błota i kamieni - wymyty przez wodę z lasu . Wpadłem w to z pełną prędkością , bo było to za zakrętem i nie było już kiedy hamować . Od uderzenia o nierówności urwała mi się klamka hamulców od kierownicy , i moja ręka w związku z tym zaczęłą oderzać o szprychy przedniego koła . Straciłem panowanie nad rowerem i zniosło mnie na lewy pas jezdni . A tam pod górę czołgał się taki niby autobus ( nazywało się to to Osinobus i na podwoziu ciężarowego Stara miało kabinę do przewozu ludzi ) Oczyma wyobraźni już się widziałem wpasowanego w jego chłodnicę . Jakimś cudem udało mi się jednak szarpnąć kierownicę w prawo ( jedną ręką , z drugą w szprychach ) i odwrócić do niego plecami . Przeszorowałem całą powierzchnią pleców po jego boku , a jak się bok skończył - wpadłem do rowu . Koszulka w strzępach , plecy pocięte w gustowne paski , ale rower ( znów cud ! ) poza wcześniej urwaną klamką - cały . Wyskoczyło chyba ze dwudziestu chłopa i dalej mnie ratować ! Też zdziwieni , że żyję ! Pomogli mi się umyć , i nic tylko zrobią ściepę , żebym miał jak wrócić do domu . Jakież było ich zdziwienie , jak okręciłem urwaną klamkę na lince dookoła kierownicy , podziękowałem i pojechałem dalej o własnych siłach !
Ale ze strachu długo mi się jeszcze ręce trzęsły , a i po drodze kilka razy było mi miło , jak obcy ludzie widząc moje plecki - proponowali mi podwiezienie .
Wcześniej i poźniej miałem jeszcze kilka różnych przypadków , niemniej jednak - ten szczególnie wrył mi się w pamięć ( i w plecy )

[ wiadomość edytowana przez: schab dnia 2005-04-22 16:18:28 ]

No właśnie wróciłem z wycieczki z bolącym udem i łokciem. Zapomniałem, że zmieniłem opony z terenowych na szosowe no i chciało mi się podjechać pod górkę , która nigdy nie sprawiała kłopotu, ale jak wpadłem w koleine i straciłem równowagę, pedałem zachaczyłem o podłoże no i upadłem. Teraz ciepię trochę.


[ wiadomość edytowana przez: borygo dnia 2005-04-24 19:55:14 ]

Julo, nie wiedzialem ze masz takiego fajnego fiaciora
Ale ten swiat maly
A co do gleb, to cale szczescie nie mialem ich duzo i nic powaznego sobie nie zrobilem, ot kilka otarc, pekniete zebra, odbita nerka, normalka Wiecej strachu sie najadlem jak kumpel wyglebil i stracil przytomnosc, az turysci po goprowcow dzwonili
W koncu sport to zdrowie

Ja miałem poważny wypadek na rowerku rok temu. Jechałem sobie ulicą 40 km/h, a po chwili ze skrzyżowania wyjeżdza maluch. (nie zauważyłem STOPu):
W maluchu zbita szyba, mocno wgniecione drzwi
Rowerek poszedł na złom bo aż przy siedzeniu rama była wgnieciona.
Dobrze że przeleciałem nad samochodem i wylądowałem (miękko, rekoma) na chodnik. Rączki troche bolały ale jakoś wytrzymałem.

pozdr.

Wypadkow na rowerze mialem tyle, że nawet wszystkich nie pamiętam....


Pierwszy który pamiętam był zaraz po kupieniu kasku, na Fortach Bema.

Nie zmieścilem się w szybko pokonywanym zakręcie i przypierniczyłem centralnie glową w drzewo, na szczęście miałem kask

Kolejna stłuczka była na szybko pokonywanym łuku, powierzchnia granitowa, lekko wilgotna i trzask...... znowu kask uratował mi baniak, ale zorałem sobie twarz o ziemię, a następnego dnia mialem wesele brata

Kolejny raz , znowu na Fortach Bema, zjeżdżalem z bardzo stromej, trudnej technicznie góreczki, wytraszyłem się (przy takich zjazdach trzeba mieć jajca ze stali ), straciłem równowagę i poleciałem żebrami na drzewo (na szczęscie male).
Trudnosci w oddychaniu mialem przez kolejnych kilka tygodni.

Było tego duzo więcej, ale te wypadki pamiętam, pewnie ze względu na obrażenia...

a ja mialem najrozniejszego rodzaju gleby i rozbijki i wogule zaczynajac od wjechania w ludzia lub drzewo w lesie po przez
walnieciem sie moimi diamentami w mostek od kiery no i konczac na rampie to najgorzej co mi sie stalo to wyrombalem cale kostki mialem zdrapane lokiec biodro i troche plecow po pachami i cos we lbie mi sie zrobilo potem caly dzien zygslerm no ale trza wstac i jechac dalej takie moje zdanie

z takich ciekawszych crash'ów...

w wieku około 17 lat śmigam z 4 kumplami żużlową drogą (lekko nachylona, my jedziemy w dół), ostro naginamy, kto ile ma sił w nogach. Droga po około kilometrze dojeżdża do lasu i skręca w prawo. Wyrwałem z jednym z kolegów do przodu podczas gdy pozostałych dwóch zostało w tyle. Udało mi się też jego wyprzedzić i odstawić na dobre kilkanaście metrów. Widząc, że jestem "the best " postanowiłem zahamować i poczekać na ziomków. Zafascynowany jazdą motocykli żużlowych (jak ładnie bokiem zakręty biorą) hamowałem w tenże właśnie sposób - czyli ręka na manetce od tylnego hamulca, tylne koło na bok a przód nadaje kierunek. Wszystko było przepięknie... do momentu, gdy pod tylne koło wpasował się spory kamień (nie widziałem go). Tył roweru wyrzuciło w górę, mnie wyrwało z pedałów, zaliczyłem glebę jak się patrzy upadając na bok, przeturlałem kilka ładnych koziołków, rower w tym czasie fikał swoje aż przeleciał nade mną i zatrzymał się kilka metrów przede mną. Ja skończyłem moje piruety w pozycji leżącej na wznak. Szybko się ocknąłem i podniosłem do siadu prostego. Oglądam się gdzie moi kumple a w tym czasie widzę, że jeden z nich robi identyczne hamowanie jak ja (z tym że bez kamienia) a jego tylne koło idzie centralnie we mnie... ku mojemu szczęściu puścił hamulec i koło złapało przyczepność co pozwoliło mu mnie ominąć w ostatniej chwili. Efekt był taki, że tylne koło mojego roweru nie było w stanie obrócić się bo widelec był za wąski, trochę przytarły się manetki i siodło, ja natomiast nie miałem strupów tylko na.. hm no wiecie czym . następniego dnia pojechałem na obóz nad morze.

nie będę pisał o wylatywaniu przez kierownicę bo chyba każdy z nas wie jak to smakuje. Przypuszczam też, że niejednemu z nas też ześlizgnęła się noga z klatki pedału... mnie ostatnio się to przytrafiło w dwa lata temu gdy na jednej z częściej uczęszczanych przeze mnie tras ktoś przebudował niewielką (20cm wysokości) hopkę... (pierwszą na tej trasie). Zrobiłem na nią dość szybki (około 35km/h) najazd (jak zwykle) i lecę (nisko i daleko)kawałeczek zeby lądować w miejscu gdzie zawsze to miało miejsce. Jednak co się okazuje ktoś odsunął zeskok i tam gdzie miałem na niego natrafić znalazłem początek wzniesienia, które stanowiło zeskok. nie muszę chyba mówić jak zaryłem - na szczęście w nieszczęściu nie utrzymałem kierownicy prosto i koło zjechało bez szwanku na bok. Jedynie mój piszczel solidnie oberwał (mam metalowe pedały). Skórę z włoskami zdejmowałem z ząbków na pedałach, a na nodze mam 6 blizn, które momentami cholernie swędzą... ale wolę tak niż miałbym chodzić z gipsem...

pzdr


[ wiadomość edytowana przez: scoodie dnia 2006-03-08 22:51:46 ]