w końcu udało mi się znaleźć trochę czasu i zabrać za reanimację mojego Fiata (bałem się ostatnio, że ten moment nie nadejdzie nigdy i auto jest już stracone). Zacząłem około 1,5 tygodnia temu i wczoraj w końcu zrobiłem runde po osiedlu.
Po pożarze auto prezentowało sobą opłakany stan:
Zerwanie tego wszystkiego zajęło kupę czasu i dołowało mnie coraz bardziej. Bałem się, że tak jak padły wszystkie gumy i plastiki to i silnik mógł skonać. Dobrze, iż nie była to prawda
Kolejnym krokiem operowania pacjenta było zebranie wszystkich niezbednych części - lista zajęła mi kartkę A4
, a gdy pojawiłem się w sklepie to dostałem upust za duże zamówienie Szczęście, że kupowałem tanie bzdety, a rzeczy naprawdę drogie udało mi się wyrwać na szrocie albo znaleźć w swoich domowych zapasach.
Po zakupach nastąpiło wyjęcie silnika i skrobanie/malowanie komory.
Silniczek trafił w tym czasie do schowka na 3 pietrze mojego bloku, w którym to także doczekał się odbudowy.
Tutaj już włożony w aucie:
Ostatnie podłączenia, sprawdzenie instalacji, ciągnę rozruszniczkiem i ... nie pali
Myślałem, że padł rozrusznik. Ale byłem zły, że mając wszystko na wierzchu nie sprawdziłem go. Oczywiście jak na złość rozrusznika nigdzie nie mogłem dostać, a tam gdzie były to chcieli strasznie drogo. Na szczęście mój był dobry. Mechanik po sprawdzeniu instalacji stwierdził, że kondensator przy rozdzielaczu dotykał tam gdzie nie powinien i to było przyczyną kłopotów z rozruchem. Po małej regulacji fiacik wreszczie jeździ.
Teraz jeszcze mnóstwo roboty z czyszczeniem i malowaniem tyłu auta (trochę mi się boczki nad światłami i skrzydełko przysmażyło), ale myślę, że dam radę.
Nie jestem jednak pewien czy auto znowu nie powędruje do mechanika - mam kiepskie sprężanie w jednym cylindrze i chciałem wymienić półosie. Niestety o ile przy silniku wszystko zrobiłem sam (razem z ojcem) to teraz nie mam już niestety czasu i muszę dać zarobić innym
A najlepsze na koniec - od około pół roku nie jeździłem maluchem (tylko dużymi autami) i się odzwyczaiłem. Jejku ale śmiesznie mi się siedziało.
ja nie wiem czy dal bym rade
co do jeżdzenia innymi autami to ja mam takie uczucie po krótkiej jezdzie autkiem ojca, ale z przyjemnością wracam do maluszka 
;){kind=link}
;){kind=link}
;){kind=link}
;){kind=link}
;){kind=link}
;){kind=link}