Ferrari 849 Testarossa to nowy flagowy supersamochód marki z Maranello i następca Ferrari SF90 Stradale.
Model Ferrari 849 Testarossa zaprezentowano w 2025 roku jako hybrydę plug-in z centralnie umieszczonym silnikiem V8 biturbo oraz trzema silnikami elektrycznymi.
Łączna moc układu wynosi 1050 KM, czyli o 50 KM więcej niż w SF90. To rekordowa wartość dla seryjnego Ferrari.
Nazwa „Testarossa” nie jest wyłącznie odwołaniem do drogowej ikony z lat 80. Ferrari sięga głębiej, do sportowych modeli Testa Rossa z lat 50. Nazwa została użyta po raz pierwszy w modelu 500 TR z 1956 roku i odnosiła się do czerwonych pokryw wałków rozrządu. Dopiero później stała się szerzej rozpoznawalna dzięki Ferrari Testarossa z 1984 roku. Nowy model korzysta z tej symboliki, ale technicznie jest całkowicie współczesny.
Sercem Ferrari 849 Testarossa jest 4-litrowy silnik V8 biturbo F154FC
Sercem auta jest 4-litrowy silnik V8 biturbo F154FC. Jednostka ma 3990 cm³ pojemności, 830 KM mocy przy 7500 obr./min, 842 Nm momentu obrotowego przy 6500 obr./min i kręci się do 8300 obr./min. Ferrari podaje moc jednostkową 208 KM/l. Względem SF90 przeprojektowano turbosprężarkę, głowice, blok, kolektory wydechowe, układ dolotowy, układ rozrządu i układ paliwowy. Zastosowano też elementy tytanowe oraz kolektory z Inconelu. Nowa turbosprężarka jest największą, jaką Ferrari zastosowało dotąd w seryjnym samochodzie.
Napęd hybrydowy składa się z V8, trzech silników elektrycznych, baterii wysokiego napięcia i falownika. Dwa silniki elektryczne pracują przy przedniej osi i tworzą system RAC-e, który umożliwia napęd na cztery koła oraz wektorowanie momentu. Trzeci silnik, MGU-K, znajduje się przy tylnej osi i wywodzi się z doświadczeń Ferrari w Formule 1. Układ elektryczny dostarcza łącznie 220 KM. Bateria ma 7,45 kWh, a w trybie eDrive samochód może przejechać do 25 km bez użycia silnika spalinowego. Kierowca może wybierać tryby eDrive, Hybrid, Performance i Qualify.
Osiągi Ferrari 849 Testarossa
Osiągi są ekstremalne. Ferrari deklaruje przyspieszenie od 0 do 100 km/h w czasie poniżej 2,3 s, od 0 do 200 km/h w 6,35 s dla coupé i 6,5 s dla Spidera. Prędkość maksymalna przekracza 330 km/h. Coupé pokonuje tor Fiorano w czasie 1:17,500, a Spider w 1:18,100.
Aerodynamika jest jednym z najważniejszych elementów modelu. Ferrari 849 Testarossa generuje 415 kg docisku przy 250 km/h, o 25 kg więcej niż SF90 Stradale. Jednocześnie poprawiono chłodzenie układu napędowego i hamulców o 15%. Przód auta odpowiada za znaczną część docisku dzięki przebudowanemu podwoziu i generatorom wirów. Boki nadwozia pełnią funkcję kanałów aerodynamicznych, kierując powietrze do intercoolerów, hamulców i układu dolotowego.
Tył samochodu wykorzystuje architekturę twin-tail inspirowaną Ferrari 512 S. Dwa elementy tylne współpracują z aktywnym spoilerem, który zmienia położenie między konfiguracją Low Drag i High Downforce w mniej niż sekundę. W ustawieniu High Downforce spoiler generuje do 100 kg docisku przy 250 km/h. To nie jest stylistyczna dekoracja, tylko centralny element kontroli stabilności auta przy wysokich prędkościach.
Ferrari mocno rozbudowało też elektronikę prowadzenia. Model korzysta z systemu FIVE, czyli Ferrari Integrated Vehicle Estimator - to układ tworzący w czasie rzeczywistym cyfrowy model zachowania samochodu. Na tej podstawie dokładniej steruje trakcją, elektronicznym dyferencjałem, układem e4WD i hamowaniem. Współpracuje z systemem ABS Evo, który poprawia powtarzalność hamowania, zwłaszcza przy jeździe na granicy przyczepności.
Stylistyka Ferrari 849 Testarossa
Stylistycznie 849 Testarossa nie kopiuje Testarossy z lat 80. Ferrari mówi raczej o inspiracjach prototypami sportowymi z lat 70., zwłaszcza 512 S, oraz współczesnymi modelami marki, takimi jak F80 i 12Cilindri. Nadwozie jest ostre, geometryczne i podporządkowane przepływowi powietrza. Charakterystyczne są mocno rzeźbione drzwi, czarne boczne wloty, szeroki pas przedni i podwójny tył.
Wnętrze łączy układ klasycznej berlinetty z kokpitem inspirowanym jednomiejscowym samochodem wyścigowym. Ferrari poprawiło ergonomię, uprościło tunel środkowy i przywróciło bardziej fizyczne sterowanie na kierownicy, w tym mechaniczny przycisk startu silnika. Centralny motyw „sail” zintegrowano z selektorem inspirowanym klasyczną bramką zmiany biegów. Auto obsługuje Apple CarPlay, Android Auto, ładowanie bezprzewodowe i system MyFerrari Connect.
Podstawową odmianą jest 849 Testarossa coupé, czyli zamknięta berlinetta z centralnym silnikiem. To najbardziej zwarte i najbardziej nastawione na precyzję nadwozie w gamie. Sucha masa wynosi 1570 kg, rozkład masy 45% z przodu i 55% z tyłu, a stosunek masy do mocy to 1,5 kg/KM.
Ferrari 849 Testarossa Spider
Drugą odmianą jest Ferrari 849 Testarossa Spider. Ma ten sam układ napędowy i tę samą moc 1050 KM, ale otrzymuje składany twardy dach RHT. Dach można otworzyć lub zamknąć w 14 sekund, także podczas jazdy do 45 km/h. Spider waży 1660 kg na sucho i ma stosunek masy do mocy 1,58 kg/KM. Ferrari podkreśla, że dzięki pracy nad sztywnością nadwozia Spider ma zachować bardzo podobne właściwości dynamiczne do coupé.
Spider ma też własne rozwiązania aerodynamiczne. Najważniejsze są tylny mostek pokrywy oraz opatentowany wind stop. Mostek kieruje powietrze w stronę tylnej pokrywy silnika i aktywnego spoilera, dzięki czemu docisk Spidera pozostaje zgodny z dociskiem coupé. Wind stop przechwytuje powietrze nad bocznymi szybami i prowadzi je przez kanały za siedzeniami do dolnej części kabiny, ograniczając turbulencje przy jeździe bez dachu.
Ferrari 849 Testarossa Assetto Fiorano
Assetto Fiorano to pakiet torowy dostępny dla Ferrari 849 Testarossa. Obniża masę o około 30 kg dzięki większemu użyciu karbonu i tytanu. Obejmuje m.in. lekkie fotele rurowe obszyte czarną Alcantarą, które oszczędzają około 18 kg względem standardowych foteli, oraz 20-calowe koła z włókna węglowego zmniejszające masę nieresorowaną.
Zastosowanie pakietu Assetto Fiorano zmienia też aerodynamikę. Z przodu pojawiają się większe flicki i dodatkowe generatory wirów w podwoziu. Z tyłu klasyczne elementy twin-tail zastępują dwa skrzydła z pionowymi płytami końcowymi. Ferrari podaje, że rozwiązanie to potraja pionowy docisk w porównaniu z bazowymi elementami twin-tail bez dużej kary w oporze aerodynamicznym. Pakiet obejmuje także sztywniejsze amortyzatory Multimatic, lżejsze sprężyny, zmniejszony gradient przechyłu i opony Michelin Pilot Sport Cup2.
Ferrari oferuje też specjalne elementy personalizacji związane z premierą modelu. Najważniejsze są dwa nowe kolory nadwozia: Rosso Fiammante i Giallo Ambra. Do wnętrza przygotowano m.in. nową Alcantarę Giallo Siena. To jednak opcje personalizacji, nie osobne wersje modelowe.
